Dashuria që dëshmohet me vepra
Shpesh është e lehtë të flasim për dashurinë. Fjalët mund të tingëllojnë bukur, premtimet mund të duken të sinqerta, por në fund, ajo që tregon vërtet zemrën e njeriut janë veprat. Apostulli Gjon na kujton: “Të mos duam me fjalë, as me gjuhë, por me vepra dhe në të vërtetë.” Këto fjalë nuk janë vetëm një këshillë e mirë, por një thirrje për mënyrën se si duhet të jetojmë çdo ditë.
Dashuria e vërtetë nuk është një ndjenjë e përkohshme apo një emocion që vjen dhe ikën. Ajo është një zgjedhje e përditshme për të vepruar me mirësi, për të falur kur ndoshta nuk ka arsye njerëzore, për të ndihmuar kur askush tjetër nuk e bën, dhe për të qëndruar besnik ndaj së vërtetës edhe kur është e vështirë. Kjo është dashuria që lind nga një zemër që e njeh Krishtin dhe është transformuar prej Tij.
Kur duam në këtë mënyrë, nuk kemi nevojë të bindim të tjerët për sinqeritetin tonë – sepse veprat tona flasin vetë. Ato e qetësojnë zemrën tonë përpara Perëndisë dhe na japin siguri se jemi në të vërtetën. Dashuria që vepron është prova më e fortë se jemi bij të Zotit.
Në një botë plot fjalë boshe dhe premtime të thyera, Perëndia na fton të jemi ndryshe – të jemi njerëz që dashurojnë në heshtje, por me fuqi. Sepse çdo gjest dashurie, sado i vogël të duket, është një dritë që ndriçon errësirën dhe një dëshmi e gjallë se Zoti jeton në ne.
Related Posts
- 99
- 95
- 95
- 94
“Në fillim, Perëndia krijoi qiejt dhe tokën.” (Zanafilla 1:1).Kjo fjali hap jo vetëm Biblën, por edhe kuptimin e ekzistencës sonë. Gjithçka që shohim—nga toka ku jetojmë deri te yjet që ndriçojnë natën—buron nga një Krijues i vetëm, i përjetshëm dhe i plotfuqishëm. Bibla e përshkruan krijimin si një akt të… - 94













