Besimi nuk është fjala e atij që s’ka parë stuhi; besimi është britma e atij që ka kaluar përmes erës dhe sërish zgjedh të qëndrojë. Është zëri i brendshëm që pëshpërit në errësirë: “Nuk je vetëm.” Edhe kur duart dridhen, edhe kur sytë mbushen me lot, shpirti mund të ngrihet dhe të thotë: “Jam i fortë në Zotin tim.” Sepse forca e vërtetë nuk është mungesë dobësie; është pranimi i dobësisë dhe dorëzimi i saj në duart e të Plotfuqishmit.

Sa herë që ndihesh i rrëzuar, kujto se toka ku je shtrirë nuk është fundi, por fillimi i një ngritjeje të re. Zoti e sheh lotin që askush s’e sheh. Ai e njeh lutjen që s’ka zë. Ai e dëgjon rënkimin që s’gjen fjalë. Dhe në heshtje, Ai punon për ty. Ka bekime që formohen në errësirë, ashtu si fara që mbin nën dhe. Ti mund të mos e shohësh menjëherë, por rrënjët po forcohen.

Kur thua: “Jam i dobët,” mos e thuaj me dëshpërim, por me përulësi. Sepse përulësia hap dyert e mëshirës. Njeriu që e pranon se ka nevojë për Zotin, ka bërë hapin më të madh drejt fitores. Forca e Zotit shfaqet në atë që dorëzohet me besim. Ai që mbështetet në vetvete lëkundet; ai që mbështetet në Zotin qëndron.

Mund të të kenë thënë se s’je mjaftueshëm i mirë. Mund të të kenë krahasuar, nënvlerësuar, lënduar. Por Zoti nuk të mat me peshoren e botës. Ai sheh zemrën. Ai sheh qëllimin. Ai sheh luftën tënde të fshehtë. Dhe Ai thotë: “Ti je i çmuar.” Kur Zoti flet mbi jetën tënde, asnjë zë tjetër nuk ka fuqinë ta rrëzojë atë që Ai ka ngritur.

Ndoshta po kalon nëpër një shkretëtirë shpirtërore. Ndoshta lutjet duken sikur përplasen në një qiell të mbyllur. Por dije: heshtja e qiellit nuk është mungesë e pranisë së Zotit. Ka stinë pritjeje që na mësojnë durimin. Ka vonesa që forcojnë karakterin. Ka sprova që pastrojnë zemrën. Dhe në fund, çdo gjë punon për të mirën e atij që beson.

Mos e nënvlerëso fuqinë e një fjale të thënë me besim. Kur thua: “Unë do të besoj në Ty,” ti shpall një vendim. Besimi është zgjedhje. Është vendimi për të mos u dorëzuar para frikës. Është akti i të ecurit përpara edhe kur rruga s’duket e qartë. Besimi është si një dritë e vogël në një dhomë të errët; mund të mos e ndriçojë tërë horizontin, por mjafton për hapin e radhës.

Edhe i dobëti le të thotë: “Jam i fortë.” Jo sepse nuk ndien dhimbje, por sepse di ku ta çojë dhimbjen. Jo sepse s’ka frikë, por sepse ia dorëzon frikën Zotit. Forca në Zotin nuk është arrogancë; është siguri e qetë. Është paqja që vjen nga dijenia se jeta jote është në duart e Tij.

Ka momente kur gjithçka duket se po shembet. Plane të prishura, ëndrra të vonuara, marrëdhënie të lënduara. Por edhe kur muret bien, themeli që është ndërtuar mbi besim nuk lëviz. Zoti di të rindërtojë nga rrënojat. Ai nxjerr bukuri nga hiri. Ai hap rrugë atje ku s’ka rrugë. Aty ku ti sheh fundin, Ai sheh fillimin.

Mbaje zemrën të pastër nga hidhërimi. Mos lejo që sprova të të bëjë të ashpër. Le të të bëjë më të thellë, më të butë, më të varur nga Zoti. Sepse njeriu që kalon përmes zjarrit me besim, del i pastruar, jo i shkatërruar. Çdo plagë mund të bëhet dëshmi. Çdo lot mund të bëhet farë shprese për dikë tjetër.

Mos harro: ti nuk je vetëm një trup që lodhet; je një shpirt që mbështetet nga një Zot i gjallë. Kur forcat e tua mbarojnë, forca e Tij fillon. Kur mendon se s’mundesh më, Ai të mban. Ka një dorë që nuk lodhet kurrë duke të ngritur. Ka një dashuri që nuk shteron kurrë duke të falur. Ka një mëshirë që përtërihet çdo ditë mbi jetën tënde.

Thuaje me guxim, edhe kur zëri të dridhet: “Unë do të besoj në Ty.” Thuaje në mëngjes, para se të përballesh me sfidat. Thuaje në mbrëmje, kur lodhja përpiqet të të rrëzojë. Le të bëhet kjo fjala jote e përditshme, rrëfimi yt i heshtur, forca jote e fshehtë.

Dhe kur armiku i shpirtit të pëshpërit se je i dobët, përgjigju me besim: “Po, jam i dobët – por jam i fortë në Zotin tim.” Sepse forca jote nuk buron nga rrethanat, por nga marrëdhënia jote me Të. Nuk varet nga ajo që ndodh rreth teje, por nga Ai që banon brenda teje.

Le të ngrihet zemra jote sot. Le të çlirohet nga frika. Le të mbushet me sigurinë se Zoti është me ty në çdo hap. Asnjë lot nuk është i kotë. Asnjë lutje nuk është e humbur. Asnjë pritje nuk është pa qëllim.

Ti je më i fortë se sa mendon, sepse Zoti yt është më i madh se çdo sfidë. Mbaje besimin. Qëndro i palëkundur. Dhe në çdo stinë të jetës, në çdo errësirë e në çdo dritë, le të jetë kjo dëshmia jote:

“Unë do të besoj në Ty. Edhe kur jam i dobët, jam i fortë në Zotin tim.”