Zoti, Krijuesi i Tokës dhe Qiellit – një reflektim biblik në dritën e universit

“Në fillim, Perëndia krijoi qiejt dhe tokën.” (Zanafilla 1:1).
Kjo fjali hap jo vetëm Biblën, por edhe kuptimin e ekzistencës sonë. Gjithçka që shohim—nga toka ku jetojmë deri te yjet që ndriçojnë natën—buron nga një Krijues i vetëm, i përjetshëm dhe i plotfuqishëm.

Bibla e përshkruan krijimin si një akt të fjalës së Zotit: “Dhe Perëndia tha… dhe kështu u bë.” Nuk kishte kaos të pakontrolluar, por rend, qëllim dhe bukuri. Qielli, toka, drita dhe jeta u formuan sipas një plani hyjnor. Dhe në kulmin e këtij krijimi, Zoti krijoi njeriun sipas shëmbëlltyrës së Tij—me qëllim, me vlerë dhe me thirrje për ta njohur Atë.

Psalmisti shpall: “Qiejt shpallin lavdinë e Perëndisë…” (Psalmi 19:1). Sa më shumë që njeriu shikon në pafundësinë e universit, aq më shumë përballet me madhështinë e Krijuesit. Yjet nuk janë thjesht objekte të largëta; ato janë dëshmi e fuqisë dhe urtësisë së Zotit.

Kjo ndjenjë përshkruhet bukur edhe në këngën So Will I (100 Billion X) nga Hillsong UNITED, ku thuhet se nëse krijimi i bindet Zotit, atëherë edhe njeriu është i thirrur të bëjë të njëjtën gjë. Kënga reflekton idenë biblike se çdo gjë në univers i përgjigjet Krijuesit—yjet, drita, natyra—dhe njeriu është pjesë e kësaj harmonie.

Në kohën tonë, kërkimi shkencor ka arritur deri në kufijtë e hapësirës. Organizata si NASA po vazhdojnë misionet drejt Hënës dhe më tej, duke eksploruar atë që dikur dukej e paarritshme. Ky udhëtim drejt Hënës nuk është vetëm një arritje teknologjike, por edhe një moment reflektimi: sa i madh është universi, dhe sa i vogël është njeriu përballë tij.

Megjithatë, Bibla na kujton se edhe pse universi është i pafund në sytë tanë, ai është vepër e duarve të Zotit. “Kur shikoj qiejt e tu… ç’është njeriu që ta kujtosh?” (Psalmi 8). Kjo pyetje nuk e zvogëlon njeriun, por e lartëson—sepse i njëjti Zot që krijoi galaktikat kujdeset edhe për jetën e çdo individi.

Zoti nuk është vetëm Krijues i largët. Ai është edhe Mbajtësi i gjithçkaje: “Ai i mban të gjitha me fjalën e fuqisë së Tij.” (Hebrenjve 1:3). Dhe më shumë se kaq, Ai u afrua tek njerëzimi përmes Jezusi Krisht.

Në Krishtin, Krijuesi bëhet i njohur. Ai që krijoi yjet, hyri në historinë njerëzore për të sjellë dritë, falje dhe jetë të përjetshme. Kjo është zemra e mesazhit biblik: jo vetëm që Zoti krijoi universin, por Ai dëshiron një marrëdhënie me njeriun.

Në fund, ndërsa njeriu udhëton drejt Hënës dhe eksploron hapësirën, një e vërtetë mbetet e pandryshueshme: universi flet për Zotin. Dhe siç shprehet kënga, nëse gjithçka tjetër i përgjigjet Krijuesit—“so will I” (edhe unë do ta bëj).

Ky është ftesa biblike për çdo njeri: të shohë krijimin, të njohë Krijuesin dhe të përgjigjet me besim, adhurim dhe jetë që pasqyron lavdinë e Tij.

Related Posts